Boventallig? Houd de locomotief op de rails

Ben je ontslagen? Zorg dat de locomotief op de rails blijft

Hoe voelt het als je hoort dat je ontslagen wordt? En wat doe je daarna? Anne Pouline Nederend beschrijft dit in haar blog.

‘Wil je naar huis?’, wordt er gevraagd na afloop van de onheilstijding. Het aantal keren dat ik mij ziek meldde is in mijn bijna 32 jaar ononderbroken trouwe dienst op één hand te tellen en dan nu ziek melden? En voor hoe lang dan? Ziek ben ik niet, verdrietig wel, en teleurgesteld. Ineens lijkt de toekomst op veel gebieden onzeker. Een gezin met studerende, nog thuiswonende kinderen, ik had ze zo graag goed op weg willen blijven helpen. Mijn bijdrage aan het gezinsinkomen willen blijven leveren.

Meteen maar verzekeringen en abonnementen opgezegd, vakantie geschrapt, dat gaf op financieel gebied vast wat rust.

Verborgen banen

Direct na de boventalligverklaring op een ander – tijdelijk – spoor gezet. Lieve begripvolle collega’s en ik had weer een doel. Een hulpvaardige vriendin stuurde een krantenberichtje. De tip leidde mij naar het Ontslagcafé in Gouda, waar een groep enthousiaste professionals een keer per maand een avond klaarstaat om onfortuinlijken op het gebied van (dreigend) ontslag, al dan niet door ziekte, vrijblijvend op te vangen. En indien gewenst met raad en daad bij te staan. Geïnteresseerden kunnen op die avonden o.a. workshops met als onderwerpen ‘Verborgen banen’, ‘Transitievergoeding’ e.d. bijwonen, vragen stellen, informatie inwinnen, anderen ontmoeten.

Niet alleen na ontslag

Nuttig, zo blijkt in de praktijk van alledag, want als werknemer sta je erg alleen na ontslag, een boventalligverklaring of anderszins. Niet iedereen kan het zich permitteren een advocaat arbeidsrecht in de arm te nemen, of kan zich op een rechtsbijstandsverzekering beroepen. Iedere vorm van informatie is dan meegenomen.

Lotgenoten opvangen

Toen de mogelijkheid zich voordeed om als vrijwilligster in de functie van gastvrouw aan de slag te gaan bij het Ontslagcafé, bood ik me direct aan. Het voelt goed om mensen die in een vergelijkbare situatie verkeren op te vangen en te verwijzen naar iemand die hen kan adviseren.

Na een jaar eindigde de tijdelijke baan en bood zich een tweede tijdelijke baan aan en sinds kort, daarnaast een tijdelijke derde. De toekomst is op dit moment nog onzeker, maar ik heb een doel op een dag en probeer de trein rijdend te houden.

Bent u werkzoekend en wilt u ook bloggen op Werkblad? Meld u dan aan via redactie.werkblad@uwv.nl.

Reageer op dit blog

CAPTCHA
Vink onderstaand hokje aan:

Reacties

Ik werd ook na 28 jaar dienstverband boventallig. Bijna 50 en mij werd verteld dat er wel werk voor mij was maar dat ik dubbel zo veel zou moeten solliciteren als iemand van begin 20. Ik deed al veel vrijwilligerswerk en ben dat toen gaan uitbreiden want hé ik had er toch tijd voor. Het heeft me 3x een baan gebracht en bij de laatste ben ik nog steeds werkzaam. Weliswaar nog geen vast contract maar ik heb goede hoop.
Het gaat er om dat je zichtbaar bent en mensen je kwaliteiten kunnen zien, ook al denk je dat het niets oplevert.
Je kunt er ook voor kiezen om ook voor kiezen om thuis op de bank te blijven zitten maar dan ziet niemand je en de banen komen niet op je af.

Ik vind het echt super hoe je als vrijwilliger anderen in dit proces ondersteunt en ik ben er van overtuigd dat soort initiatieven erg nuttig zijn!

Zelf ben ik werkzaam als trajectadviseur voor het project Werken aan Werk dat mensen ondersteunt die binnen 6 maanden werkloos worden of nog geen 6 maanden werkloos zijn en wonen in Rotterdam, Amsterdam, Eindhoven, Nijmegen e.o. en Groningen/Friesland/Drenthe. Dit is een initiatief van verschillende partijen waaronder de FNV. Het project is ook voor niet-leden en is gratis. Je krijgt als werkzoekende hulp bij het solliciteren anno nu maar ook bieden we een luisterend oor omdat het verliezen van je baan erg veel impact kan hebben. Voor meer info: https://www.fnv.nl/themas/ontslag/fnv-werken-aan-werk/

Heel herkenbaar!
Zelfde meegemaakt. Na 29 dienstjaren bij 1 werkgever boventallig na reorganisatie.
Ik had ook wel hulp kunnen gebruiken. Ik moest het allemaal zelf maar uitzoeken....
Een heel diep zwart gat!!!
Wil dolgraag een simpel baantje. En een werkgever die mij een kans en het vertrouwen geeft om weer ergens een fijn plekje met collega’s te vinden.
Ben door al deze toestanden heel erg onzeker geworden. Ik herken mezelf gewoon niet meer!!
Loop weer bij de huisartsenonersteuning (ggz).
Er is veel hulp en begeleiding voor mensen die in de bijstand zitten of raken. Dit zou ook fijn zijn voor mensen die vanuit een reorganisatie hun baan kwijt raken!
Een beetje hulp van het UWV zou zeer welkom zijn in het nieuwe jaar!!!
Wel 2 baantjes geprobeerd hoor maar de verwachtingen van die werkgevers was zo hoog. Ik kon die druk psychisch niet aan.
Ik hoef nu geen interessante baan maar een gewoon simpele baan om weer vertrouwen in mezelf te krijgen.
Het verlies van een baan is een lang en lastig proces voor mij!
Ik zit zo al een jaar thuis en heb godzij dank vanaf januari vrijwilligerswerk bij Triade.
Hoop dat dat mij weer wen beetje vertrouwen geeft!

Blog

Deze pagina delen of printen

Deel artikel: Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina via twitter Deel deze pagina op Facebook

Werkblad

Inspiratie en tips voor werk zoeken en vinden